Chinesische Nudelformer (mit Video 1m40s)
„Leddst Noacht hebb i(s)ch wirrä moal eun seldsoam Draam bescheert bekumme“, daht i(s)ch während de Filosooferund in de Kneip babble, „i(s)ch woar in Schiena mit er(s)chend eunä Grupp, alles Deitsche, un daht eune Ekskorsion in eunä Nudelfabrik genieße.“
„Woarsde iwähaapt schun moal in Schina gewäse?“ wollte Ludwig, unsä Edelhä, wisse.
„Noch nie“, musst i(s)ch zugewwe, „awä i(s)ch glaab, des is jedds net vun Bedeitung. Dordd häm die Leit die Nudeln iwäwie(s)chend in Hoandarweid brodudsiert.
Hochindresoant fer mi(s)ch woar besunners eune Szeen: In eunäm grooße offne Kessel, dä wo mit sä(s)chsi(s)ch Groad heißäm Wassä, uugefäh eunmetä zwoansi(s)ch hoch, schtoand eun grooßä Moann, fast schun eun Riese, beklaadet mit eum waaße Labormoantel, un daht eun kloanes nacktes Männleun in die heiße Brieh dauche. Des nackte Männleun musste Biendel Schpageddis, eun metä loang, in de Mitt mit eum Knoote väsehe, woassäm aach geloang. Alleweil vier Biendel, die wo vun obbe ins heiße Wassä geloangte, koannte de Knootefachmoann mit eum Tauchgoang in uugfäh fienf Sekunne väarweide.
Noach jedä diesä Aksjoone daht de Riese dän Väknoodä wirrä raas heebe un uf eune Boank, oagebroacht iwä däm Kessel, seddse.“
„Doa hosde di(s)ch beschtimmt gefroat, wieso de Väknoodä koa schlimme Haatväbriehunge bekumme hodd, orrä hoddä die doch gekriggt?“ zwaafelte Klausi.
I(s)ch nickte. „Des bedaff eunä Väklärung. Des Männleun, schun eldä un vämutli(s)ch beraats in Rente, worde vohä mit eum koalte Luftschtroahl väsor(s)cht, sodoassä seu Haat si(s)ch bis uugefäh zeh Groad oabkiehlte. Des jedefoalls hodd uns eune Fraa väklickert, die wo uns dor(s)ch die Fabrik fiehrn daht. Ä woar joa doann nur fienf Sekunne in de Hiddsebrieh un die Haat äwärmte si(s)ch bis fienfunzwoansi(s)ch Groad, doann hodd dän de Dauchä wirrä raas gehoobe.“
„Heert si(s)ch oabsurdd oa“, moante Ludwig, „wieso muss doa in diese Foadenudeln uubedingt eun Knoote reu?“
„Im Draam hebb i(s)ch mi(s)ch des aach gefroat“, nickte i(s)ch, „un wollte doariwwä vun de Fiehrungsfraa Aaskienfte krieje. Die hodd mä die doann aach geliffert.
De Knoote in de Schpageddis is unsä bekoanntes Mackezei(s)che, lachte die Fraa, aaßädäm mache mä noch Wärbbung mit de Dahtsach, doass unsre dolle, foandasdi(s)ch schmäckende Nudeln mit viel, viel Hoandarweid un noch mä Liebe brodudsiert wern.“
„Hhm..hhmm“, grunste Ludwig, „woarn die Nudeln dahtsä(s)chli(s)ch eun Metä loang. Un wieso hodd de Riese koa Haatväbriehunge gekriggt? De stoand doch mit seune Klamodde in däm haaße Wassä?“
„Woarim däm Ries nix bassiert is, waaß i(s)ch net“, daht i(s)ch oantwordde „s` woar hoalt nur eun Draam. Doa duht net alles logisch seun un de Realidäht im Wachläwe entschpre(s)che.
Un die Nudeln woarn dahtsä(s)chli(s)ch eun metä loang. Wä, also die Besuchägrupp, dorffte sogoar sol(s)ch eine große Väpackung mit Nudeln drin als Gastgeschenk mit nemme.“
„Awä eune gewisse Väklärung hebb i(s)ch, wieso i(s)ch iwähaapt so eun Nudeldraam hodde.
Oan däm Daach hodde i(s)ch im Intänet eun Videofilm iwä die Nudelbrokdsjoon in Schina geguckt. I(s)ch lernnte, doass die Schineese beraats vo vierdausend Joahrn diese Läwensmiddel hägeschtellt un nadierli(s)ch aach gegesse häm. Un in Schina duhts heit sogar Nudelschule gewwe, in denne Männä, Fraue, Jugendli(s)che in zwaamoanaadi(s)che Korse die Kunst dä Nudelprodukshjoon pä Hoand älernne.“
„Awä euns muss i(s)ch noch uubedingt äwähne“, daht i(s)ch waatä babble, „die Väknootä seun dahtsä(s)chli(s)ch Rentnä, daht i(s)ch im Draam äfoahrn. Die dähte dordd im Daalzaatdschobb ihre Rentebezieg